Πρώτα τα καλά που είναι και αυτονόητα. Κερδίσαμε. Κερδίσαμε
χρόνο, κερδίσαμε ψυχολογία και πλέον είναι στα χέρια μας καθαρά η υπόθεση
πρόκριση, κάτι που δεν ίσχυε μέχρι και πριν το τζάμπολ της χθεσινής
αναμέτρησης. Αν μας κάνει κανά δωράκι σήμερα το βράδυ και ο Μπόζα, θα πρέπει να
στείλουμε κανά κουτί γλυκά εκεί προς Κροατία μεριά και μάλιστα από τα καλά
(πρέπει να του αρέσουν, τα ‘χει τα κιλάκια του...). Ο Βαγγελάκης συνεχίζει να
‘ναι «ορχήστρα» και όχι απλά «εργαλείο», ο Παπ με εμφανίσεις σα και τις χθεσινές
δικαιώνει όλους εμάς που λέγαμε για το χρόνο συμμετοχής του και ο Μαυροειδής
την αφεντιά μου (χεχε!), που φώναζα με τα ποστ μου (κυρίως στο Red Planet) ότι ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΠΕΤΑΜΑΤΟΥ το
παληκάρι. Όχι για πρώτο 5αρι, αλλά όχι και για «τα βράχια» παίχτης Εθνικής..!
Όπερ και σημαίνει ότι κατά πως φαίνεται θα πρέπει στις χειμερινές αγορές μας να
κοιτάξουμε εκεί για κάτι ΚΑΛΟ (τα κεφαλαία όχι τυχαία...) και μόνο
(τραυματισμών παραλειπομένων βεβαίως και κούφια η ώρα που τ’ακούει!).
Στα κακά ότι η Αρμάνι, έδειξε ακόμη μια φορά το ΠΟΣΟ ΑΣΧΗΜΑ ΣΤΗΜΕΝΗ ΟΜΑΔΑ είναι. ΣΙΓΟΥΡΑ παίξαμε άμυνα χθες με μεγαλύτερη διάθεση, αλλά με αυτό το
«πράμα» για αντίπαλο, δεν είμαστε για ασφαλή συμπεράσματα... Θα πρέπει να
περιμένουμε το παιχνίδι με την Κάχα για να αρχίσουμε να παίρνουμε θάρρος νομίζω.
Ο Powell δε μπορεί να κριθεί
βεβαίως, μιας και ο άνθρωπος περισσότερο ήταν σε αεροπλάνο τις τελευταίες
μέρες, παρά σε basketball
court. O Πέρπε
δείχνει να ντεφορμάρει, αλλά καλύτερα τώρα – παρά μετά, όταν και θα «σφίγγουν
τα γάλατα» και θα τον χρειαζόμαστε επί της ουσίας. Ο Άντιτς δείχνει να ‘ναι σε
χειρότερη κατάσταση όλων. Ούτε μόνος του κάτω από το καλάθι δε μπορούσε χθες να
σκοράρει και νομίζω ότι το ξέρει καλύτερα από εμάς, μιας και δείχνει να 'ναι απίστευτα
αγχωμένος. Η τελική διαφορά πόντων με «τα κουστούμια» χθές, σε περίπτωση
ανάγκης (ισοβαθμίας), θα ‘ναι μια καλή προίκα και πάμε για άλλα τώρα. Ο coach ήταν καλός χθες. Δείχνει να
εναρμονίζεται με το DNA μας
τουλάχιστο στο θέμα, «παίζω αποτελεσματικά, όταν είμαι με την πλάτη στον τοίχο». Αλήθεια,
αυτός ο ανεκδιήγητος, διοπτροφορο-τρέντουλας, Σκαριόλο, είναι τοπ προπονητής?
Μάλιστα... Το ‘χω ξαναπεί ρε αδέρφια, πέρα των κουμπάρων, οι διαφορές είναι
ΧΑΩΔΕΙΣ με τους υπόλοιπους ανά τας Ευρώπας προπονητές (συμπεριλαμβανουμένου και
του Μεσίνα και ας μου χρεώσετε βλασφημία εδώ), οπότε... Από τη στιγμή που δεν
μπορούμε να ‘χουμε τον Σοφό, καλύτερα κάποιον Έλληνα και δη τον ευρέως tag-αρισμένο ως «πιο ελπιδοφόρο της
γενιά του» (και όχι μόνο θα προσέθετα), παρά κανά μυρωδιά σα και τον
προαναφερθέντα...
Σάλπισμα αντεπίθεσης? Μακάρι... Καιρός ήταν!
ΥΓ: Για το Disqus
το ψάχνω ακόμη παιδιά, sorry για τις όποιες αργοπορίες των σχολίων σας (όχι πολύς χρόνος ελεύθερος με δυο μικρούς αντάρτες σπίτι...) .