Τρίτη 22 Οκτωβρίου 2013

Το preview, οι σκέψεις και το..όνειρο... (Ολυμπιακός - Galatasaray)

Εεεεεεπ! 
Επειδή θα την κάνω για καμιά βδομάδα (καλός εχόντων των πραγμάτων πάντα), από αύριο και λογικά δε θα έχω όσο συχνή πρόσβαση στο νετ θα ήθελα, θα ανοίξω τώρα ένα νέο ποστ για το παιχνίδι που έρχεται με Γαλατά και που όπως φαίνεται, θα 'ναι ένα πολύ γερό πρώτο τεστ για την ομάδα και μάλιστα, μακριά από την θαλπωρή του ΣΕΦ.

Σε ένα re-search γρήγορο και με αυτά που ήδη είχα υπόψιν, κατάλαβα ότι πρόκειται για την πιο "έτοιμη" Τουρκική ομάδα, τουλάχιστον αυτή τη στιγμή που μιλάμε. Εκτός του γεγονότος, ότι είναι οι πρωταθλητές (ψιλο-αναπάντεχα), όσοι ξέρουν, έχουν να λένε για μια φάση 'Ολυμπιακού αλά Τουρκικά'... Team που δεν είχαν ούτε οι οπαδοί της μεγάλες προσδοκίες πέρυσι, ιδιαίτερα μετά τις σπατάλες άλλων ετών, που έκτισε με υπομονή και επιμονή μια ομάδα και ένα κορμό τσαμπουκαλεμένο, αξιόμαχο και αξιοζήλευτο, τουλάχιστον για τους γείτονές μας και που στο τέλος, έδρεψε κόπους και δάφνες με μια κατάκτηση που είχε πολλά χρόνια να δει... Σας θυμίζει κάτι αυτό το story? Το ότι θεωρείται και φέτος φαβορί για την εκεί λίγκα, λέει από μόνο του πολλά, πόσο μάλιστα όταν Ζοτς (με ότι αυτό συνεπάγεται) και Ιτούδης, έχουν αναλάβει τύχες και τιμόνια δυο εκ των διεκδικητών, χωρίς να αφήνουμε έξω την αλλοπρόσαλλη μα πάντα επικίνδυνη, Εφές...

Το roster, είναι τα πάντα εκτός από λειψό, με ονόματα σαν και αυτά των Arroyo, Gordon, Erceg, Domercant, Jawai, Markoishvili, Macvan, Arslan σε όλους μας, να λένε κάτι.. Ο δε coach Ataman, διαβάζω ότι θεωρείται "παράξενος" μεν, αλανιάρης και γατόνι δε... Υπομονή, θα τον δούμε σε λίγες μέρες για το τι και πως. Η δε προϊστορία μας με τους Τούρκους, δε πάει πίσω σε rollercoaster καταστάσεις... Μέσα/έξω, έχουμε μεγάλες νίκες όπως και μεγάλες ήττες και επειδή πέρυσι τέτοια εποχή μας ήρθε μια σφαλιάρα, άνευ προηγουμένου εκεί στην Πόλη (που καλό έκανε, πήραμε και το αίμα μας πίσω, αλλά πόνεσε), μάλλον φέτος θα πρέπει να προσέξουμε δις, πόσο μάλιστα τώρα που είμαστε κατά 50% έτοιμοι (σύμφωνα με τον coach). Ομάδα pick & roll, με σωστή κατανομή ρόλων, με εύκολο καλάθι και έφεση στα rebound... Οπότε παίδες, όπως εύκολα καταλαβαίνετε, μάλλον μιλάμε για το πρώτο πραγματικά δύσκολο παιχνίδι, της σεζόν!

Για εμάς, καταρχήν ελπίζω στην έστω και ανέτοιμη παρουσία του Begic... Δεν είδαμε και πολύ καλό inside game στα προηγούμενα παιχνίδια... Σύμφωνοι, πρώτοι εμείς τα είπαμε, θα χρειαστεί υπομονή και γνώση για ήττες που σίγουρα θα έρθουν, λόγω νέων προσθηκών και ανόμοιας προετοιμασίας των παικτών-ειδικά των διεθνών, αλλά αυτό παιχνίδι με παιχνίδι, μάλλον θα πρέπει να στρώνει... έστω και λίγο. Θα ήθελα να δω επίσης τον Πετ. Δε σας κρύβω πως όσο και να χάρηκα για το εκπληκτικό ντεμπούτο του στην Ευρωλίγκα, ακόμη τον φοβάμαι και ένα καπάκι καλό performance με πιο δύσκολο αντίπαλο αυτή τη φορά, θα δείξει πολλά... Ο Lojeski είναι "καυτός" και είναι ευτυχής συγκοιρία που αυτό συμβαίνει τώρα που ο Σπαν είναι "κρύος". Το ίδιο ισχύει για τον Σλούκι, που φέτος περιμένω μπόλικα από αυτόν (έχει ήδη αποδείξει ότι ΜΠΟΡΕΙ). Θα 'θελα να δω και τον Κατσίβελη, σιγά-σιγά να μπαίνει και νομίζω ότι θα μπορούσε να βοηθήσει τον Μάντζαρη σε πολλά, ειδικά τώρα που χρειάζονται αμυντικοί "εξολοθρευτές". Δυο ακόμα "ελπίζω" από πλευράς μου, πάνε στον Dunston και τον Law. Ο πρώτος στο να σταματήσει τα χαζά foul και να δείξει αυτά που μπορεί, ειδικά επιθετικά και ο δεύτερος να αρχίζει να βρίσκει ρυθμό, μιας και μιλάμε για παράγοντα Χ, στο να αλλάζει τον Ολυμπιακό είτε προς το καλύτερο, είτε προς το χειρότερο... Άσχετο, αλλά χθες βράδυ είδα στον ύπνο μου (χωρίς μαλακίες), ότι παίζαμε στο Μιλάνο με Jamon Gordon στη θέση του Law... Μύχιοι πόθοι, προφητικό πρόσταγμα ή βαρυστομαχιά? Χεχε...