Δευτέρα 3 Μαρτίου 2014

Once Red, Always Red!

Καλημέρες!

Αν και έχω τιγκάρει στα κρασο-τσίπουρα, τα κοψίδια και τις γύρες στα περίχωρα του Τυρνάβου (είμαι μια κινούμενη χοληστερόλη αυτές τις μέρες, με μπόλικη από αλκοόλ για συμπλήρωμα...), σας διαβάζω ανελλιπώς από το κινητό μου. Τόσο μάλιστα, που η γυναίκα μου (ΟΚ, έχει ένα δίκαιο τώρα...) να με αποκαλεί από τα νεύρα της, "κολλημένο" και "εξαρτημένο"! "Πιο πολύ ασχολείσαι με τους άλλους τους τρελούς στο blog, παρά μαζί μας!"... Άντε τώρα να τις εξηγήσεις (και να θες και να καταλάβει...) ότι αυτό εδώ πέρα που έχουμε φτιάξει, δεν είναι ένα απλό gathering ξεχαρμανιάσματος, αλλά η ωραιότερη μπασκετό-γαυρη παρέα στο διαδίκτυο...

Στο παρασύνθημα τώρα, το επόμενο ποστ θα είναι εικονογραφημένο! Τι εννοώ? Θα δείτε (αν δε το έχετε ήδη κάνει - έστω κατά ένα μέρος) μια "ιστοριούλα" που έχει ΠΟΛΥ ενδιαφέρον είμαι σίγουρος, για όλους και κατά ένα τρόπο το blog μας "εμπλέκεται" σε αυτήν... Πάμε:

Καπάκι λοιπόν,  μετά το παιχνίδι με ManU, και ενώ χάζευα στο δρόμο για το σπίτι στο twitter, είδα το τιτίβισμα του Κάιλ στον Μπάλας Μέγερι και πάνω στην έξαψη απάντησα (πρώτος αν θυμάμαι καλά...) με αυτό:



Στις ειδοποιήσεις μετά από λίγο, είδα ότι τα παιδιά του Eurohoops, κάνανε Re-tweet το όλο σκηνικό... Μέχρι εδώ, καλά? Πάμε παρακάτω... Την επομένη περίμενα (όπως συνήθως κάνω μετά από κάθε ματς της ομάδας) το ποστ του Ν. Βαρλά για να δω και να διασταυρώσω πράγματα και καταστάσεις, που είχα στο μυαλό μου, μετά το παιχνίδι στην Τουρκία (σημειωτέον, κοιμήθηκα κατά τις 4 το πρωί από τα νεύρα μου, πάλι καλά που ο πεθερός μου με καταλαβαίνει και μου κάνει παρέα - χώρια που μου δίνει και αυτός "ψωμάκι" από αυτά που μαθαίνει). Σας έχω πει πάρα πολλές φορές, ότι τον Νικόλα τον εμπιστεύομαι με κλειστά τα μάτια σε ό,τι δίνει στον αέρα και η ιστορία μέχρι στιγμής, τον έχει δικαιώσει, παρόλες τις "προστριβές"/"διαφωνίες" που μπορεί να έχουμε κάποιες φορές λόγω Παπαλουκά ή Σπαν πιο πρόσφατα...

Κάπου στο τέλος του κειμένου του λοιπόν, πετάει και την βόμβα...


Επειδή, ΤΙΠΟΤΑ δε γράφεται τυχαία, πόσο μάλιστα από ένα παιδί που ΠΡΟΣΕΧΕΙ ΠΟΛΥ τι γράφει και λέει (σας το λέω γκαραντί αυτό...), λέω να τσιγκλίσω λίγο παραπάνω:


Κάντε ένα κόπο από εκείνο το σημείο και μετά και κοιτάχτε τις απαντήσεις του Νικόλα, σε όλες τις ερωτήσεις των παιδιών στο Eurohoops και κυρίως σε αυτές τις δυο από κάτω:






Η τύχη μας χαμογελά, για ακόμη μια φορά παίδες, είναι το μόνο σίγουρο... Είναι δύσκολο το όλο θέμα, μιας και ο Κάιλ δεσμεύεται από συμβόλαιο ενός ακόμη χρόνου με την Αρκούδα, αλλά κατά τη γνωστή ρήση, "δε μπορείς να κρατήσεις κάποιον που δε θέλει να μείνει" και όχι, δε πάει μόνο σε γκόμενες αυτό... Επιμένω, δε χάθηκε η χρονιά ακόμη, σε πείσμα της απογοήτευσης που έχει δημιουργηθεί στον κόσμο, με τις πανικόβλητες προσθαφαιρέσεις της ΚΑΕ ή του coach (βάζω διαζευτικό, αν και έχω αίσθηση ποιος φταίει για αυτές)... Αρκεί να υπάρξει ηρεμία και σωστή χρησιμοποίηση του ρόστερ... Εδώ που φτάσαμε, αναγκαστικά θα ρισκάρεις coach... Δε μπορείς να κάνεις αλλιώς... Θα πρέπει να κοιτάξεις και πιο βαθιά στον πάγκο, έχεις παίκτες που μπορούν να βοηθήσουν και πολύ, μάλιστα...

ΥΓ: Την Αρμάνι θα την πάρουμε, αυτό σας το υπογράφω...