Σάββατο 6 Ιουνίου 2015

Γνωστοί από παλιά...

Χαιρετώ την παρέα!

Βασικά δεν είχα σκοπό για νέο post. Άλλες φορές όπως θα θυμάστε, είχαμε guests για την σειρά των
τελικών και αναλύσεις επί αναλύσεων, αλλά... δε νομίζω ότι χρειάζεται κάτι τέτοιο και φέτος. Μακριά από εμένα, ως γνωστόν, υπεροψίες και ειρωνείες. Απλά νιώθω ότι νιώθουν και οι φίλοι του ΠΑΟ (έστω αυτοί που ξέρω και γνωρίζω εγώ). Δεν υπάρχει σύγκριση των δυο ομάδων. Αυτό όμως, όπως μας έχει διδάξει η ιστορία, δεν παίζει και κανένα σπουδαίο ρόλο. Τα ντέρμπι (όχι μόνο τα εγχώρια), αυτή την μοναδικότητα έχουν. Ότι όλα εξανεμίζονται πριν το σφύριγμα ή το jumpball.

Στο δια ταύτα: Οι τελικοί κάθε άλλο από εύκολοι θα είναι για μας, αν δε μπούμε με την ένταση που μας διακρίνει και μας έχει κάνει διάσημους πανευρωπαϊκά. Ποντάρω (ελπίζω) στο ότι στον πάγκο μας πλέον, είναι άλλος coach. Δεν ήταν επουδενί κακός προπονητής ο Μπαρτζώκας. Για λόγους που δεν είναι της παρούσης όμως, δεν κατάφερε ποτέ να διαχειριστεί το δικό του μυαλό και κατά συνέπεια και αυτό των παικτών του, με τα γνωστά σε όλους αποτελέσματα. Η ομάδα δείχνει (όχι τυχαία η επιλογή του ρήματος), πιο έτοιμη. Ο Σφαιρόπουλος, επίσης, δείχνει να έχει και κάτι που όλοι σχεδόν από όσο θυμάμαι καταλογίζαμε στον Μπαρτζώκα: Κότσια και μυαλό να αλλάξει πράγματα την ώρα που το παιχνίδι ακόμη παίζεται, αν κάτι δε του "πάει" όπως το 'χε σχεδιάσει (θυμηθείτε το smallball στο τελευταίο match με Μπάρτσα). Και είχα την αίσθηση έντονα ότι στο όλο σκηνικό του ματς με τον Άρη, από ένα σημείο και μετά, είχε επίτηδες πάρει ALARM ένδειξη από τον ερυθρόλευκο πάγκο.

Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός όμως και εδώ ταιριάζει γάντι. Το αυριανό παιχνίδι, όσο κλισέ και αν ακούγεται, είναι όντως το μισό πρωτάθλημα. Το μυαλό της ομάδας και του κόσμου, δε θα πρέπει ΛΕΠΤΟ, να "χαλάσει" και να ξεφύγει. Είμαι αρκετά αισιόδοξος, ότι πλέον και οι δυο πλευρές έχουν πάθει και έχουν μάθει (για ομάδα και κόσμο κάνω λόγο). Όσοι διαβάζετε αυτές τις αράδες και θα είστε αύριο Φάληρο, να θυμάστε ότι το μόνο που χρειάζεται για καύσιμο, είναι φωνή και στήριξη. Τα άλλα αφήστε τα σε αυτούς που μας έχουν αποδείξει έμπρακτα, ότι ξέρουν...

Διαιτησίες: Η μόνιμη Νέμεσίς μας. ΣΑΦΕΣΤΑΤΑ όχι χωρίς λόγο, αλλά να σας το πω και αλλιώς και εδώ τελειώνει η όποια αναφορά μου σε αυτόν τον παράγοντα. Αν είμαστε αυτοί που ξέρουμε όλοι, δε θα μπορέσουν να παίξουν τον ρόλο τους και θα γυρίσει boomerang η φάση. Βλέπω ότι ήδη ξεκινήσαν οι απέναντι τις παρόλες για ντόπες και πράσινα άλογα ("βγάλ'τη σκούφια σου και βάρα με", λέει ο σοφός λαός μας), είτε για να μας "χαλάσουν", είτε για να έχουν έτομη τη διακιολογία. Με κάτι εμφατικό αύριο, τους καταπίνει η ίδια τους η παγίδα και θυμηθείτε αυτό που σας γράφω...

Μπασκετικά, από τα δυο παιχνίδια που είδα τον βάζελο, έχει αλλάξει αρκετά σε σχέση με την τελευταία φορά που οι δρόμοι μας συναντήθηκαν. Ο Μανωλόπουλος και έξυπνος coach είναι και ξέρει τα κόλπα. Ο Παναθηναϊκός πλέον, παίζει και αυτός στις επαφές σαν εμάς. Πράγμα που (θέλω να πιστεύω) ότι είναι υπέρ μας, μιας και δε θα μπορεί να υπάρχει διαφοροποίηση σφυριγμάτων. Επιθετικά, λογικά, θα στηριχθούν στους Μαυροκεφαλίδη και Μπατίστα. Ο Λουκάς δε θεωρώ ότι είναι και δύσκολο να βγει εκτός... Ξύλο ως γνωστόν δεν αντέχει και επίσης, δε μπορεί και να δώσει. Νομίζω ότι Αγραβάνης και Πετ (θα παίξει?), είναι ότι πρέπει για αυτό το "μπερντάκι". Ο Ντάρντεν στα ματς αυτά, έχει αποδειχτεί "μανούλα" και ελπίζω αυτό να μην αλλάξει τώρα. Ο έλεγχος των rebounds θα είναι για άλλη μια φορά, εφαλτήριο νίκης για όποιον κυριαρχήσει/μαζέψει.

Θα πρέπει να προσέξουμε ΠΟΛΥ την αδύναμη πλευρά μας και τις πάσες/μαχαίρια των Διαμαντίδη και Κούπερ. Αν βρουν ρυθμό από εκεί, δε θα 'ναι καλά τα πράγματα... Ο Σπαν θεωρώ ότι έχει σκοτώσει και το τελευταίο φάντασμα που τον καταδίωκε και ο Πριντ είναι on fire. Τον Βαγγέλη δε τον φοβάμαι, είναι σε σταθερά ανοδική πορεία. Τον Σλούκα θέλω να δω συγκεντρωμένο, μόνο. Για μένα έχει αποδείξει ότι κάνει την ομάδα να ρολάρει, όταν ο Σπαν κολλάει (και αυτό είναι και το μόνο που μπορώ να προσάψω στον coach, ευκαιρίας δοθείσης). Χάντερ και Ντάνστον, αν είναι όπως πρέπει, θα καταπιούν ό,τι και αν βρεθεί στο δρόμο τους...Ελπίζω να 'ναι έτοιμοι.

Τεσπά, μη το κουράζουμε. Δε βλέπω που ο Παναθηναϊκός, είναι καλύτερος από εμάς..? Δεν νομίζω ότι υπάρχει θέση, που έστω να είναι ισοδύναμος... Αυτό όμως δε φτάνει από μόνο του, θα πρέπει να αποδειχτεί και στο court. Καλούς τελικούς να έχουμε και να θυμόμαστε ότι η αποτυχία από την επιτυχία, δεν απέχουν παρά λίγες σπιθαμές. Αν το πάρουμε, θα μιλάμε για μια πλήρως επιτυχημένη χρονιά, που θα δώσει ηρεμία, ψυχολογία και...όρεξη, για το καλοκαίρι που μας έρχεται και τις αναγκαίες προσθαφαιρέσεις στο roster. Σε αντίθετη περίπτωση, θα έχουμε μπει πάλι σε μια εσωστρέφεια που βλακωδώς μόνοι μας δημιουργούμε... Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα.