Εδώ είμαστε!
Πάμε να κάνουμε σούμα, να δούμε τι και πως όσο πιο ψύχραιμα γίνεται για μας
και αντιπάλους και τι μέλλει γενέσθαι, με τη νέα χρονιά και ένα Top 16 το οποίο
και αναμένεται το ίδιο, αν όχι πιο δυνατό από πέρυσι... Όχι δε ξέχασα τον
ημιτελικό...
Τα γούρια τα πήρε ο διάολος λοιπόν... Ας είναι, καιρός να κατασκευάσουμε
καινούργια! Με αυτά και με εκείνα, ήρθε το 10-0 σε Ευρωλίγκα και το 22,23,24-0
εν γένει (έχω χάσει το μέτρημα παίδες, ειλικρινά), οπότε και επισήμως ήρθε η
ώρα της πρώτης κρίσης...
Η οποία και βέβαια είναι θετική. Απλά και ωραία. Δε συμμερίζομαι διόλου
γνώμες και απόψεις που μιλούν είτε για υπερταχείες, είτε για ομίλους της
πλάκας. Ο Ολυμπιακός έπαιξε κάμποσα παιχνίδια με βασικότατες ελλείψεις (από τον
τραυματισμό και το ντεφορμάρισμα του ηγέτη του, μέχρι τους Σίμονς, Πριντ,
Μπέγκιτς, Λο...) και χωρίς κόσμο. Ένα κόσμο που - ευτυχώς- δείχνει σιγά-σιγά να
αντιλαμβάνεται τι ομάδα έχει στα χέρια του. Και ενώ πολλές φορές κινδύνευσε να
χάσει ή να πάθει παπατράκ (βλ. παιχνίδι στο ΣΕΦ με Πολωνούς), το γύρισε και το
πήρε. Και αυτό ενοχλεί άσχημα. ΑΣΧΗΜΑ. Και φοβίζει... Τόσο που να κάνει
κάποιους να βγάλουν από την μύγα-ξύγκι, για να ηρεμήσουν πνεύματα και
καταστάσεις, μπας και φέρουν ηρεμία στο σπίτι τους και όχι δε μιλώ μόνο για
τους απέναντι.
Ο Ολυμπιακός είναι με τη βούλα, η πιο tough to beat ομάδα που κυκλοφορεί
στην Ευρώπη (και όχι μόνο στην Ευρωλίγκα), end of story. Αποδεδειγμένα και με
αποτελέσματα. Απτά. Και αυτό έχει ατσαλώσει και γίνει μέρος του (πολυφορεμένου
πια, πρέπει να βρω κάτι άλλο πια για να αντιγράψουν κάποιοι) DNA. Τώρα, αν σε
αυτά υπάρχουν και ειδήμονες που ψάχνουν να βρουν ψεγάδια, γούστο τους και κάσκα
τους. Όχι ότι δεν υφίστανται, αλλά δε μπορεί στην περίπτωση της Ρεάλ να κόβουν
φλέβες οι "μπασκετάρες"και στη δική μας να βρίσκουν τα χίλια μύρια...
Ας κοιτάξουν να διώξουν τα σύννεφα που μέρα με τη μέρα, μαζεύονται όλο και πιο
πολλά εκεί στον ουρανό του ΟΑΚΑ και ας αφήσουν την παρόλα. Και μιας και είπα
για σύννεφα, θα το κάνω πιο συγκεκριμένο. Το οποίο και ήρθε στα αυτιά μου εδώ
και λίγο καιρό, από σπόντα και όχι από τους "κοριούς" μου. Βασικά
ούτε αυτούς δε ρώτησα/ενημέρωσα. Το που το έμαθα, χέστε το, αλλά αν ισχύει (που
κάτι μου λέει ότι ισχύει), θα έχει πλάκα η φάση. Και αν τη Δευτέρα, γίνει η
στραβή (η πιάτσα λέει ο γνωστός το 'χει παίξει ξερό "άσο", λέτε να
αληθεύει?) και φύγουμε με το ροζ φύλλο κόντρα σε θεούς και δαίμονες, μη ψάξετε
στο Ισραήλ, αλλά κάπου πολύ πιο κοντά για αντικαταστάτες... Ελληνικό χαρτί
είναι αυτό που θέλουν ως διάδοχη λύση. Κρατήστε το καλά και πάμε παρακάτω.
Ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο για το σερί του Ολυμπιακού και της Ρεάλ, είχε το
ελληνικό site της Ευρωλίγκα, από αυτά που δε θα διαβάσετε πουθενά αλλού, για
τους γνωστούς σε όλους λόγους. Το νερό έχει μπει για τα καλά στο αυλάκι, ο
Μπαρτζώκας δείχνει πια ΠΟΛΥ άνετος , η ομάδα δείχνει να χαϊδεύει το γκάζι όποτε
και μόνο τότε, το χρειαστεί και δικαίως ο κόσμος, ονειρεύεται ταξίδια στο
Μιλάνο, αφού οι καταστάσεις του το επιτρέπουν. Είναι όμως έτσι? Και ναι και
όχι. Εκτός από το αυτονόητο του step by step χαρακτήρα που έχει πια το τμήμα,
υπάρχουν και οι αδυναμίες, έστω και αν είναι φαινομενικές. Πάμε να σας πω τα
δικά μου συμπεράσματα και όπου θέλετε βάζετε ενστάσεις...
Μια βασική διαφορά του Ολυμπιακού με τους άλλους συνδιεκδικητές (ή
καλύτερα, σφετεριστές) του θρόνου, είναι αυτό για το "χάιδεμα του
γκαζιού" που έγραψα και παραπάνω. Η Ρεάλ συναρπάζει, παίζει ΠΟΛΥ ωραίο
b-ball, αλλά είναι γκαζωμένη μονίμως (the pedal to the metal) και θεωρώ ότι
είναι θέμα χρόνου να χρειαστεί service το kit της. Εμείς από την άλλη, έχουμε
φτάσει σε ίδιο σερί με πολύ περισσότερα προβλήματα, περισσότερα νέα κύτταρα
στον οργανισμό από πέρυσι για να δέσει το γλυκό και ΟΚ, πιο εύκολο όμιλο. Αλλά
το "πιο εύκολος" δε σημαίνει της πλάκας. Επειδή φέτος κάθισα και
παρακολούθησα πολλά παιχνίδια, ας μου πει κάποιος ειλικρινά τι παραπάνω είχε ο
Ερ. Αστέρας, η Κούτσα, η Ζαλγκίρις ή η Λιέτουβος (είναι πολύ περισσότερες αυτές
οι ομάδες, αλλά αναφέρω τις συγκεκριμένες για να το κάνω χτυπητό)? Έχουμε κατά
την ταπεινή μου άποψη, τον καλύτερο trainer που κυκλοφορεί στην πιάτσα (μακράν
η πιο σημαντική παρακαταθήκη που άφησε ο Γιαννάκης στο τμήμα). Τα παράσημά του,
τα έχουμε νιώσει και εμείς και οι άλλοι, όταν έρχεται η ώρα... Σε συνδυασμό με
το φουλ νεανικό σχήμα, πέστε μου ρε παίδες, έχω λόγους να μην είμαι αισιόδοξος?
Νομίζω ότι κάτι το rotation, κάτι οι τραυματισμοί, κάτι οι τιμωρίες και το
πρόγραμμα, συνέβαλαν στην δημιουργία της εντύπωσης ότι ο Ολυμπιακός δε
γκαζώνει... Δε χρειάζεται να γκαζώσει ακόμη, λέω εγώ...
Ποστ παιχνίδι: Έχω ακούσει πολύ κόσμο (δικαίως για να μη παρεξηγηθώ), να
μουρμουρά για αυτό. Αν και έχω τις ενστάσεις μου, κάτι μου λέει ότι τώρα που θα
σφίξουν τα γάλατα, θα δούμε αρκετά πράγματα και εκεί. Δε μπορεί να πάρθηκε ο
Μπέγκιτς έτσι ρε μάγκες... Ούτε ο Καββαδάς... Ότι ανεβαίνει (και διαπρέπει) ο
Στράτος στο 4, σε συνδυασμό με Πριντ και το γνωστό τρίο στο 5 (btw, κεφάτος μου
φαίνεται ο Σίμονς, μακάρι...), εμένα δε μου το βγάζεις από το μυαλό ότι κάτι
μαγειρεύει και κρύβει ο coach B. Αλήθεια τώρα, υπάρχει πιο γρήγορο δίδυμο σε
κυκλοφορία, στο 4? Μιαμ-μιαμ, κοίτα να δεις που θα με βγάλει αληθινό ο μπαγάσας
ο Μπαρτζώκας όταν έλεγα το καλοκαίρι για "ενδιαφέρον πείραμα φέτος, που
άμα μας κάτσει, θα τρίβουμε τα μάτια μας"... Ναι?
Στα της επόμενης φάσης, φτιάχνεται ένας όμιλος (ξεκίνησα να γράφω το ποστ
πριν το παιχνίδι της Κάχα με την Λοκομοτίβ, που κάτι μου λέει εδώ και λίγες
ώρες ότι μάλλον θα 'ναι τραγέλαφος – και δε βρίσκω και link) με εμάς, Φενέρ,
Μπάρτσα και αν κάτσει και βάζελος, που θα 'χει ενδιαφέρον σε πολλά επίπεδα. Από
τον πρώιμο τελικό (ονείρωξη για μενα) μεταξύ Σπαν/Ζοτς, στα του εμφυλίου (με
ξένους διαιτητές, χε-χε...) και από εκεί στην επιστροφή στο ΣΕΦ του Κωστάκη
(περισσότερο) και του Ντόρσι (λιγότερο) σε εκείνη του Ομπράντοβιτς στο ΟΑΚΑ...
Καλά να 'μαστε και όρεξη να έχουμε, θα μιλάμε για μέρες μετά από κάθε παιχνίδι.
Να υπενθυμίσω ότι η ΚΑΕ, έχει βγάλει "πακετάκια" εισιτηρίων σε
εξωφρενικά ΚΑΛΕΣ τιμές και θα είναι κρίμα κάποιος να το χάσει, σε περίπτωση που
δεν έχει ήδη διαρκείας (έλα Πρόεδρε, την έκανα τη διαφήμιση, ρίξτα τώρα! ;Ρ)...
Θα δούμε ΠΟΛΛΑ εκεί λοιπόν και θα κλείσουν και πολλά στόματα, επίσης. Αναμένω
την τελική λίστα και το πρόγραμμα για περισσότερα...
Πάμε τώρα και στο κυρίως πιάτο, μιας και προηγείται και ηγείται
επικαιρότητας και ενδιαφέροντος εγχώρια και όχι μόνο... Αλλιώς ήθελα να το
πιάσω, αλλιώς μου βγαίνει. Και αυτό γιατί σε διάλειμμα για το απαραίτητο
babysitting (να δω πότε θα γράψω ένα post μονοκοπανιά?), διάβασα για την 3αδα
των διαιτητών του ημιτελικού και με πιάσανε τα γέλια. Όχι ότι πέφτω από τα
σύννεφα, αλλά εδώ πλέον μιλάμε για καραγκιοζιλίκια που κάθε φορά, προσπερνάνε και
την προηγούμενη! Γιατί όσο «τυχαία» ήταν η συνεύρεση τόσα χρόνια, μόνο στον
τελικό αυτή των δυο αιωνίων, άλλο τόσο (εις την νιοστή) είναι να πέφτουν ΠΑΝΤΑ
οι ίδιοι referees, στα μεταξύ μας παιχνίδια! Μόνο που αυτή τη φορά κατεβάζουν all
star team μπας και σώσουν ότι μπορούν, γιατί αλλιώς η πράσινη οικογένεια θα
κάνει μαύρα Χριστούγεννα, αν παιχτεί στα ίσα το ματσάκι. Τώρα που το
ξανασκέφτομαι, σίγουρα έπαιξε ο γνωστός, πολλά στον «άσο», χεχε... Επειδή δεν
έχω διάθεση να ξεφύγω (αν και είμαι ειλικρινά, στα όρια...), θα κάνω χαβαλέ και
θα πω μόνο τούτο... Οπλιστείτε με υπομονή και μυοχαλαρωτικά και ετοιμαστείτε να
βαρεθείτε να ακούτε (για ποια φορά άραγε?) τον Χατζηπαπάρα να λέει το αμίμητο :
“Βολές για τον Παναθηναϊκό!” – Μη πείτε ότι δε σας προειδοποίησα...
Στα του παιχνιδιού λοιπόν, δε μου κάνει καμία εντύπωση για όλα τα παραπάνω,
ίσα-ίσα που μου δίνεται η κατάλληλη assist για να στηρίξω τις θεωρίες μου. Ο
τρόμος και η αγωνία τόσες μέρες των ζελέδων σε ΜΜΕ και social media, για ήττα
πιθανών και μεγάλων διαστάσεων, έδειξε το δρόμο. Με εμφανές εδώ και καιρό το
σημάδι υπεροχής της backcourt του Ολυμπιακού και τις διαφαινόμενες απουσίες των
Ukic, Maciulis και Παππά, κάτι έπρεπε να γίνει. Ας είναι, μπασκετικά πρέπει να
δούμε όργια για να χάσουμε και η μόνη ζωντανή λύση για αντιμετώπιση του αγώνα
από πλευράς τους, είναι το να μας χαλάσουν το μυαλό, κάτι που άλλωστε είναι
πάγια τακτική τους και πράξανε και στους περυσινούς τελικούς. Θεωρώ ΜΕΓΑ
ατόπημα το να πέσουμε και αυτή τη φορά στη λούμπα, όμως. Η λέξη backcourt όπως
έχει μαλλιάσει η γλώσσα μου να λέει, είναι “κλειδί” για ακόμη μια φορά. Στο
τερέν του ΟΑΚΑ τη Δευτέρα θα κατέβουν από τη μια πλευρά, αν όχι η καλύτερη, η
σίγουρα μια εκ των κορυφαίων τριών της Ευρώπης και από την άλλη η αποδεκατισμένη
και γερασμένη του Παναθηναϊκού. Νομίζω ότι ο Πεδουλάκης θα ψάξει να βρει τον
τρόπο (που μάλλον τον βρήκε ο Γιαννακόπουλος αντ’ αυτού, τι σκατά Εφευρέτης θα
‘τανε αν δε το έκανε?), να φτάσει στην 4η περίοδο με όσο το δυνατόν πιο φρέσκα
πόδια και μυαλό. Μη λέμε μπούρδες, δε τίθεται θέμα ουδεμιάς σύγκρισης, σε
κανένα επίπεδο μεταξύ των δυο ομάδων στα guards. Ο βάζελος θα κοιτάξει κάθε
κατοχή, κάθε επαφή, καθετί γενικώς για να σταθεί κοντά στο σκορ, μέχρι να
έρθουν τα τελευταία λεπτά του αγώνα (όπου αν χρειαστεί, θα αναλάβουν δράση
εντονότερα τα “παιδιά”). Η κερκίδα θα μπει με ΚΑΘΕ ΤΡΟΠΟ στο παιχνίδι, για να
μη πω ότι θα παίξει βασικό ρόλο (είμαι περίεργος να δω που θα βρίσκεται αυτή τη
φορά ο Κύρος Γρανάζης?). Ένα θέμα εδώ που με ταλανίζει, είναι τα κακά
ξεκινήματα και των δυο ομάδων, έως τώρα. Αν το έχουμε εμείς, υπάρχει το know
how να γυρίσει, αν και καλό θα ‘τανε να αποφευχθεί για λόγους ευνόητους. Αν το
έχουν οι βάζελοι, τότε τους βάζουμε με το καλημέρα, γερά προβλήματα... Οπότε
ένα false start από μεριάς μας, κρίνεται απλά ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΙΚΟ.
Είναι 1000% σίγουρο, ότι ο βάζελος θα το πάει τόσο αργά το τέμπο, όσο οι
doom-ιές στις οποίες αρέσκεστε πολλοί εδώ μέσα! Νομίζω λοιπόν, ότι με ένα
Διαμαντίδη στα 33, με Κάρι που είναι επιπέδου Eurocup (και είμαι και επιεικής)
και ίσως Βλάντο στα guards, θα πρέπει να επιχειρήσουμε να τους σκάσουμε στο
τρέξιμο και να καταλήξουν σα το logo των Rolling Stones, με τη γλώσσα έξω.
Έχουμε και τα κορμιά, και το πλήθος και το μυαλό, αρκεί να μη τους αφήσουμε να
μας το χαλάσουν.
Στην frontline, περιμένω να φορτώσουμε foul, σα τα κανονάκια στα
ηλεκτρονικά που παίζαμε πιτσιρικάδες. Να δείτε που τώρα, το physical game των
τελικών, δε θα επιτραπεί. Νομίζω ότι ο Καββαδάς πρέπει να ‘ναι 12αδα, πάση
θυσία και ας μοιάζει με ρίσκο. Χρειαζόμαστε έναν “αναλώσιμο”που να μη
χαμπαριάζει, γιατί με το μυαλό που κουβαλάει ο Dunston, θα είναι πολύ εύκολη
λεία για loading… Αλλιώς και εκεί, χάνουν. Τον μόνο που φοβάμαι, είναι ο
Φώτσης, λόγω παρελθόντος και ψυχρής ιδιοσυγκρασίας. Θέλω Πέρπε σε ίδιους (έντονους)
ρυθμούς και ο Σπαν να βγάλει γλώσσα και εκεί μέσα, ήρθε η ώρα. Λοτζέσκι με
ψύχρα Σοβιετικού sniper και Πρίντεζη στα beats που χτυπά τον τελευταίο καιρό. Simmons σε fight club mode
και Begic, firewall τύπου Zone Alarm. Θέλω kamikazes που θα ξενερώσουν κάθε έναν που μιλά για Celtic pride αηδίες
και θέλω να πιστεύω ότι ο Μπαρτζώκας έχει καταλάβει ότι τους χρωστά πολλά (που
τους χρωστά) και δε θα μασήσει. Γιατί το δικό του μυαλό χάλασε πρώτο πέρυσι...
Για το τέλος, θα τολμήσω να γράψω, ότι οι δυο βασικές συνιστώσες που θα
κρίνουν το ματς σε μεγάλο βαθμό ακούν στα ονόματα, Βαγγέλης Μάντζαρης και Acie
Law. Και αν για τον Βαγγέλη, δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην υποψιάζεται το
λόγο, για τον Acie και τα απογοητευτικά του νούμερα, μάλλον υπάρχει... Έχει
αποδείξει ότι είναι ο αστάθμητος παράγοντας του να γίνεται ο Ολυμπιακός hyper
threading ομάδα. Κοίταζα τα στατιστικά του, τη γλώσσα του σώματός του, κάθε τι
μικρό ή μεγάλο μέχρι τώρα και συμπέρανα το εξής: ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΜΗΔΕΝ. Το καλό του
να μπει με τέτοιο σπουδαίο ρόλο εξαρχής, ο Λοτζέσκι, μας έχει πάει boomerang
στην περίπτωση του Τεξανού. 4/9 βολές είναι για center και όχι για guard, πόσο
μάλιστα της κλάσης του. Δείχνει και νομίζω ότι είναι όντως μπερδεμένος, με το
νέο status quo της ομάδας. Δε ξέρω πως θα τον αποφορτίσουμε, ξέρω όμως ότι
είναι ο άνθρωπος που μπορεί να σιγουρέψει τον Ολυμπιακό σε πολλά και το ‘χει
αποδείξει. Πρέπει με αρχή το παιχνίδι της Δευτέρας να μπει επιτέλους στο κλίμα
και να βρει ρυθμό. Να κάνει slashing όπως μόνο αυτός ξέρει. Γιατί αν το
κάνει και επανέλθει, να το ξέρετε μάγκες, εγώ θα κλείσω εισιτήρια για Μιλάνο
από τώρα και ας μην έχω φράγκα πάνω μου...
Ευχηθείτε τους...
Όπως πάντα, αφήστε ό,τι έχετε ευχαρίστηση...
ΥΓ: Είμαι έτοιμος να πατήσω "Publish" και βλέπω εμπρός μου, τον όμιλο του Top-16... Θα 'χουμε γέλια τελικά... ΠΟΛΛΑ...
ΥΓ2: Βλέπω ότι τα γελάκια και τα προκλητικά σχόλια μερικών μόνο ωρών πριν, σε θέματα που αφορούσαν το διαιτητικό τρίο, κοπήκαν μαχαίρι... Τι έγινε ρε παιδιά? Μαλακία παίχτηκε, έτσι? Δε πειράζει, εγώ ήμουν πάντα σύμφωνος με αυτό που χρόνια τώρα διατυμπανίζετε... "Στο basketball κερδίζει πάντα ο καλύτερος"...
ΥΓ3: Ξέρω-ξέρω, "Η παράγκα του Ρήγα"... Ξεθάψτε τώρα την καραμελίτσα με τα Ευρωπαϊκά σας μπας και μας φοβίσετε...
ΥΓ4: Καλή επιτυχία Βαγγέλη. Μας τα χάλασες λίγο τώρα, δε μπορούσες να φύγεις το καλοκαίρι..?
ΥΓ: Είμαι έτοιμος να πατήσω "Publish" και βλέπω εμπρός μου, τον όμιλο του Top-16... Θα 'χουμε γέλια τελικά... ΠΟΛΛΑ...
ΥΓ2: Βλέπω ότι τα γελάκια και τα προκλητικά σχόλια μερικών μόνο ωρών πριν, σε θέματα που αφορούσαν το διαιτητικό τρίο, κοπήκαν μαχαίρι... Τι έγινε ρε παιδιά? Μαλακία παίχτηκε, έτσι? Δε πειράζει, εγώ ήμουν πάντα σύμφωνος με αυτό που χρόνια τώρα διατυμπανίζετε... "Στο basketball κερδίζει πάντα ο καλύτερος"...
ΥΓ3: Ξέρω-ξέρω, "Η παράγκα του Ρήγα"... Ξεθάψτε τώρα την καραμελίτσα με τα Ευρωπαϊκά σας μπας και μας φοβίσετε...
ΥΓ4: Καλή επιτυχία Βαγγέλη. Μας τα χάλασες λίγο τώρα, δε μπορούσες να φύγεις το καλοκαίρι..?